Στέλλα Μπάφα

Είναι ψυχολόγος, απόφοιτη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με εκπαίδευση στη Συστημική Ψυχοθεραπευτική Προσέγγιση στο κέντρο ΣΚΕΨΥΣ και μεταπτυχιακή φοιτήτρια στην Αναπτυξιακή Ψυχολογία του Πανεπιστημίου Πατρών. Έχει εργαστεί σε δομές του δημόσιου τομέα και σε Κέντρα Ειδικών Θεραπειών, όπου προσέφερε ψυχολογική υποστήριξη και θεραπευτική παρέμβαση σε παιδιά, εφήβους, ενήλικες, ζευγάρια και οικογένειες.

Παράλληλα, είναι εξωτερική συνεργάτιδα στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Νεφροπαθών, όπου υποστηρίζει ψυχολογικά μέλη και οικογένειες που βιώνουν τις προκλήσεις της χρόνιας νόσου, προσφέροντας ένα χώρο κατανόησης και ενδυνάμωσης. Επιπλέον, αρθρογραφεί στο περιοδικό του συλλόγου, συμβάλλοντας σε θέματα ψυχικής υγείας και ποιότητας ζωής.

Έχει επιμορφωθεί σε τομείς όπως η Θεραπεία Παιδιών μέσω Τέχνης στο Ροδάκινο και η Σχολική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ενώ παρακολουθεί συχνά σεμινάρια τόσο για την επαγγελματική της εξέλιξη όσο και για την προσωπική της ανάπτυξη. Κατέχει άδεια άσκησης επαγγέλματος και λαμβάνει τακτικά εποπτεία της θεραπευτικής της δουλειάς.

Στο επίκεντρο της δουλειάς της βρίσκεται η δημιουργία μιας ασφαλούς και εμπιστευτικής σχέσης, όπου κάθε άτομο και κάθε οικογένεια μπορεί να ακουστεί, να εκφραστεί και να αναπτυχθεί. Έχει εμπλακεί στην αξιολόγηση και θεραπευτική προσέγγιση ποικίλων αιτημάτων, όπως: διατροφικές διαταραχές, κοινωνικό άγχος, δυσκολίες στις κοινωνικές σχέσεις, ενίσχυση της αυτογνωσίας, χρόνια νοσήματα, αναγνώριση και έκφραση συναισθημάτων.

Έχει συμμετάσχει εθελοντικά σε προγράμματα ψυχοκοινωνικής ενδυνάμωσης εφήβων που έχουν βιώσει σχολικό εκφοβισμό- στη διαδικτυακή πλατφόρμα “Live without Bullying”-, καθώς και στο Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, συντονίζοντας δημιουργικές ομάδες με παιχνίδι και βιβλία. Η επαφή με τα παιδιά σε ομαδικά και λιγότερο δομημένα πλαίσια της υπενθυμίζει πως κάθε συμπεριφορά είναι συχνά η προσπάθεια ενός παιδιού να επικοινωνήσει κάτι βαθύτερο.

Η προσέγγισή της αντλεί από τη συστημική οπτική: «ο άνθρωπος δεν ορίζεται ποτέ έξω από το πλαίσιο των σχέσεων στις οποίες ανήκει». Μέσα από τον θεραπευτικό διάλογο, επιδιώκει να αναδειχθούν νέες αφηγήσεις, καινούριοι τρόποι νοηματοδότησης της εμπειρίας και βιώσιμες λύσεις, πάντα στο πλαίσιο των σχέσεων και της δυναμικής κάθε οικογένειας. Όταν ακούμε προσεκτικά, μπορούμε να δούμε πίσω από τη συμπεριφορά το μήνυμα και να το συναντήσουμε με σεβασμό και κατανόηση, δημιουργώντας χώρο για ανάπτυξη, σύνδεση και αλλαγή.

«Ο θεραπευτής δεν είναι ο ειδικός που δίνει απαντήσεις, αλλά ο συνοδοιπόρος που διαμορφώνει το πλαίσιο ώστε να γεννηθούν καινούριες ερωτήσεις.» – C. Walsh